Za wielkich budowniczych uważano od dawna pszczółki domowe. Tworzą one formalne państwo składające się z trzech kast. Na czele stoi idealna matka królowa, otacza ją szereg trutniów i tłum robotnic. Zimę przepędza ją pszczoły cichutko w swym domku ulu. Ciepłe promienie wiosenne budzą je z uśpienia i wabią na świat. Zbudzone czyszczą i porządkują mieszkanie […]

Czytaj więcej

Samica trzmiela, przepędziwszy zimę pod mchem między kamieniami, albo gdzieś w dziurze w ziemi, wylatuje ze swego ukrycia wczas na wiosnę, aby się zabrać do roboty. Wyściela gniazdeczko, które zakłada w jamce podziemnej np. pozostałej po myszach polnych, najrozmaitszymi materiałami, robi w nim otwór od wschodu słońca, zbiera miód i pyłek kwiatowy, wypaca wosk i […]

Czytaj więcej

Skończywszy celkę, napełnia ją pszczoła, podobnie jak jej siostrzyce, miodem i pyłem kwiatowym zebranym najczęściej z ostów, co stanowi śliczną różową masę. Na tern składa jajeczka i przykrywa otwór okrągłym listkiem. Warto przypatrzeć się, jak pszczółki te wycinają z listków potrzebne im kawałki. Majster taki ustawia się na lewo od wybranego listka, najczęściej listka róży […]

Czytaj więcej

Co pewien czas robotnica oddala się cokolwiek, jak gdyby chciała się przypatrzeć, czy celki posiadają odpowiednie wymiary. Gdy już trzecia część celki jest gotowa, napełnia ją pszczoła miodem i kończy budowę, zalepiając celkę całkowicie. Takich celek stawia zwykle pięć do ośmiu jedne na drugich. Przestrzenie pomiędzy celkami zalepia błotem, a nakrywa grubszym piaskiem, aby budowę […]

Czytaj więcej

Pszczoły wełniacze zużywają do budowy gniazdek delikatne włoski znajdujące się na takich roślinkach jak cykoria i t. p. Z włosków tych wiją kuleczki, które zanoszą w nóżkach do dziur w ziemi lub w drzewach. W każdym gniazdku znajduje się 15 celek zlepionych z takiej wełny i zewnątrz pokrytych gładką warstwą, przy wytwarzaniu której posługują się […]

Czytaj więcej

Pomiędzy pszczołami, oprócz pszczół wyżej opisanych, znajdują się jeszcze pszczoły, które celki dla swych małych drążą w drzewie, inne, które swe mieszkania budują w dziuplach drzew z wełny roślinnej, pszczoły jedwabnicze, wydzielające ze siebie pewnego rodzaju płyn, którego używają do budowania celek i przyczepiania ich do muru itd. Najbardziej znaną jest pszczoła drzewna. Samice tych […]

Czytaj więcej

Starając się bronić pokolenie swe przed różnego rodzaju nieprzyjaciółmi, owady zalepiają otworki gniazdek. Robotników ziemnych spotykamy i pomiędzy pszczołami. Tak zwane pszczoły kopiące wygrzebują sobie najczęściej gniazda na kamienistych drogach. Do gniazda takiego prowadzi powyginany podziemny korytarz, który się w głębokości 13 do 14 cm. dzieli na 7 – 8 chodników prowadzących w głąb aż […]

Czytaj więcej

Na wyspie Ceylon żyje owad, budujący dla swych jajek kołyskę tak wielką jak kokon gąsienicy jedwabnika. Kołyska ta zbudowana jest jak mur z gliny. Mur ten buduje owad w ten sposób, że z gliny toczy kulki wielkości grochu, a następnie kulki te łączy znowu ze sobą gliną. Praca ta idzie mu nadzwyczaj wprawnie i szybko, […]

Czytaj więcej

Jeden z takich grabarzy, znalazłszy sobie odpowiedni piaskowy pagórek, zaczyna ziemię przednimi nogami szybko pod siebie wyrzucać. Gdy tak wyrzucana ziemia zawadza mu, wspina się na usypany przez siebie pagórek i grzebie dalej, a czyni to z takim zapałem i rozmachem, że tuman prochu unosi się wokoło. Jeżeli i w ten sposób nie może się […]

Czytaj więcej

Mniejszą pracę mają owady, wiercące dziury nie w drzewie, tylko w liściach, ale za to mają one większą trudność w umieszczaniu jajeczek. I na to jednak natura matka znalazła radę i owady takie znoszą jajeczka pokryte nadzwyczaj delikatnymi włoskami, chroniącymi jajko od staczania się na ziemię. Nie bardzo ciężką pracę mają i te owady, które […]

Czytaj więcej